Metafora

NËPËR GURRAT E FJALËS

 

Gurrave të mallit i shuaj fjalës etjen

Nga freski e bjeshkëve të mendimit

Ku pushojnë dhimbjet e largësive Alpike

 

Nëpër zhurimën përvëluese të fjalë

Shkrumohet shkrumohet palcë e mendimit

për mallin

Me etjen e largësive

 

Sa i djegshëm sa i etshëm

Sa e pa shuar kjo etja e mallit për largësitë

Herë herë me se të ia shuaj etjen fjalës

 

I përkundi vargjet nëpër djepin e mendimit të përmalltë

E me ninullat e këngëve për Atdheun

Ua rritë shtatin në vargje

Për arenat e së ardhmes

T`i pëballë me furtunat

 

Dhe sa do që largësia më ndezë zhgënjimin

Me forcën e vullkanit të fjalës

I ndezë kandilat e së nesërmeve të bardha

 

Se kush flladitet nën aromën e vargjeve të pëmallta

Përballja me dhimbjen e largësive

Të rrënqeth pa shmangshëm