Metafora

KA NJËQINDË VJETË

 

Kam njëqindë vjetë

Hap e mbyllë varre

E si mbledhë

Se si mbledhë dot

Eshtrat e t`bijëve

 

Kam njëqindë vjet

Hap e mbyll varre

e korba e zezë mbi kokë

s`mi ndahet

se s`mi ndahet

mortit

 

kam njëqindë vjetë

që s`pushoi

duke hapur varre

e mbjellë

dhimbjet e shpirtit

në oborr

 

ka njëqind vjetë

që korba e veriut

shtatit tim

ma pin gjakun e fisit

e mbjell krim

oborreve tona

 

medet ç`simbiozë

hapsirave tona?

ÇASTE E MALL

 

Nga largësia

nga udhët, ikjet

kur të zë malli

 

Del një këngë e etshme

e ti vajton vetmisë

çastet e djegshme

 

Flatrat e ditës

S’kanë të ndalur

pas shtatëdhjetë e shtatë

bjeshkëve

 

Alpet mbyten mallit

për pak përqafim

Sharri

 

Medet

kur të kurthojnë udhët

 

       Zvicër, 2020

LARG

 

Tek ia lëmon

Ballin fjalës

Kënga të digjet mes buzëve

 

Deri sa përpush prushin

Në muzën e mendimit

Malli t’i djeg frymëzimet

 

Dhe kur kërkon

Që fjalës t’i japësh krahë

Ajo ikën përtej shtatëdhjetë e shtatë bjeshkëve

 

Vetmia digjet e harruar

Mes Alpesh

 

     2020