Metafora

VITI I MBRAPSHTË

 

Me uratat më të mira e nisëm dhe motin sivjet

Uruam të mira për të gjithë njerëzit e botës

S’pati borë këtu në Alpe e as akull këmba të të rrëshqasë

As janari, shkurti e as marsi nuk ia zbardhën tokës

 

Dimri pak borë mbi bjeshkë apo fare pa të mbikaloi

Alpet veç sa i damkosi e fare nuk u zbardhuan

Klimë e çuditshme me të ngrohtë këtej ra e shkoi

Por, gripe të flamosura shumë shpesh na vizituan

 

Më e tmerrshmja plot ankth na pushtoi në mars

Thonë ka rënë ky corona virusi e u shpall pandemi

Erdhi plot me terror me ushtarë të padukshëm e pa shpatë

I hyri globit mes për mes e thonë se bëri kërdi

 

Njeriun e mbylli në karantinë e s’e la të dalë përjashta

As pranverës kush nuk ia pa lulet mbi lëndina

Sheshet e qytetet u shkretuan e mbetën të thata

Thonë se globin e ka pushtuar apokalipsa

 

U mbyllën dhe udhët, hyrjet e daljet, kufijtë u çelikosën

S’ka lëvizje tek njëri - tjetri apo kthimi në atdhe

Edhe sikur të vdisje a arkivolin ta kenë blombosur

As të të varrosin ku ke lindur mundësi nuk do të kesh

 

Dhe lutet gruaja kësaj katrahure e këtij tmerri

Zot,  ruana të mos vdesim këtu larg në kohë pandemie

Sa vit i mbrapshtë për njerëzimin sivjet na erdhi

As nuk po mund të kthehemi në atdhe -  në vendlindje

           Zvicër, fundmaji 2020