Metafora

DOZA E PANDEMISË

 

Na tmerroi pandemia ankthit e pritjes e na çmendi kokave fare
Aq më shumë nga paniku e mediet e lajthitën njerëzimin
Nga fjalët e tepërta e gënjeshtrat dhe të vetat halle
Gjithçka u bë e tepërt sa njeriu të humbë edhe durimin

 

Kam frikë se dikujt i ka humbur edhe drejtpeshimi

Në mos mbyllja në burgun e karantinës ia lajthiti udhët e jetës

Në vend se të kthjellemi dhe ta kultivojmë respektin e mirëbesimin

Dikush qartet nga smira e del nga kornizat njerëzore të së vërtetës

Vetes i bën mirë kur dikujt ia mbyll telefonin

Përralla kopilësh e ndërskamca është mirë të mos i dëgjosh

Apo të presësh se ku ta hedhin grepin e të synojnë portofolin

E të çmendesh nga etja e jashtëlogjikës me synimin e tjetrit për kosh

 

Një tjetër e ka zënë sikleti, pandemia e ka çakërdisur fare

Harron deri ku e ka kufirin logjika dhe e drejta e fjalës për mikun

Të thuash se kultura politike na u shtrua në sofra e na u bë ushqim pjate

Na i dha zallahi mendimit e për gjithçka te fjala na ka humbur guri i kufirit

 

Edukata, respekti e kultura janë arti i jetës e i të jetuarit

Sa do që jeta është e vrazhdë edhe mund të na sfidojë

Mendjen e logjikën duhet ruajtur të mos na e pinë sorrat e furtunave

Sepse tjetri ka mendjen e kthjellët të kthen shpinën e di si të të largojë

 

                  Maj, 2020