Prenda
Sejdia
“BUKA
E GJYSHES” nga Gëzim Ajgeraj
*DHIMBJE
QË PIKON
Autori
vjen me një libër me tregime për fëmijë ku brendia e këtyre tregimeve është
fuqishme dhe e bukur dhe arrirë në lexim. Të shkruash për
gjeneratat
e reja është investim që bëhet tek brezat që vijnë dhe të trajtosh tema ku
mbjellin kulturë dhe formim është detyrë që jo kushdo e bën ndonëse fëmijët
janë filizat tanë, kanë lulet e Atdheut që, dhe fundja është detyrë njerëzore.
-
Në këtë libër vjen një tregim rrënqethës që është edhe si shtyllë e librit
tregimi Buka e Gjyshes.
Ndonëse
është tregim për fëmijë shërben edhe për të rriturit dhe mos të harrojnë se
gjyshet ishin, janë e mbeten shtyllë në familje për shkak të sakrificave të
panumërta si eksperiencat më të mëdha në jetë. E për familjen mbeten simbol.
Buka
e gjyshes është gjithmonë diçka speciale, ndoshta më shumë për shkak të
dashurisë dhe kujdesit që ajo e përgatit. Ajo shpesh ka një shije të veçantë,
si një aromë ngushëlluese që mbush shtëpinë. Qe bukë e përgatitur me miell, ujë
dhe pak kripë, por përmban një sekret, një dashuri e shtuar në çdo hap të
procesit të përgatitjes, ndaj buka e gjyshes ka një qëndrueshmëri e shije që
është më e theksuar dhe me përkushtim.
Kujtimet
e gjyshes në ditët e luftës shpesh janë të mbushura me një lloj trishtimi,
forcë dhe qëndresë. Ajo ka kaluar momente të vështira, të cilat e kanë
formësuar e bërë të veçantë në mënyrën si shkruhet kjo histori. Shpesh, ato
kujtime janë të mbushura me detaje të vogla, të cilat e bëjnë më të prekshme
luftën dhe vuajtjet që ka përjetuar e aq kujdes’shëm i’u vjen vogëlushëve në
këtë libër sa i bukur aq dhe vlerë e ndjenjë e fuqishme përjetimi.
Le
të rriten fëmijë tanë me të vërtetat historike që sado rrënqethëse të jenë pse
jo, të bëhen albanologët e së nesërmes.
-
Gjyshja kishte folur për ditët kur u detyrua të mbante familjen të sigurt
ndërsa kishte frikë për jetën e të dashurve të saj. Ajo me pak ushqim dhe shumë
mundim, përpiqej të gatuante çdo ditë, duke përdorur çdo gjë që kishte në
shtëpi për të mbajtur familjen të ngopur. Buka mbetet simboli i asaj që ishte
më e çmuar në ato kohëra – diçka që e ndihmonte familjen të mbijetonte dhe të
ruante shpresën.
-
Në ditët e luftës, ajo e përjetoi gjithashtu se si shikonte shtëpitë të
granatoheshin e digjeshin me shpejtësi dhe si fshihej bashkë me fëmijët dhe të
afërmit në bunkere të improvizuara ose dhoma të fshehta dhe se si ajo mes
flakësh u kthye të gatuante nipërve. Kujtimet kanë të bëjnë me dhimbjen e
humbjes, por gjithashtu me forcën për të vazhduar, për të mbajtur familjen të
bashkuar dhe për të ruajtur një farë normaliteti, për aq sa mundej, në kohët më
të errëta por kujtimet e gjyshes mbeten një kujtesë e qëndresës, se si njerëzit
e thjeshtë, pa pasur shumë mundësi, mund të ruanin njerëzimin dhe dashurinë për
njëri-tjetrin edhe në mes të tragjedisë ndaj autori e sjell përmes dhimbjes e
mallit këtë tregim rrënqethës.
Ky
është një kujtim shumë i rëndë dhe i ngarkuar me dhimbje. Fjalët “ndërsa
nipërit në mal hane bukën e gjyshes, gjyshja u vra nga ushtria pushtuese”
përshkruajnë një skenë tragjike, një kontrast të thellë mes mbijetesës dhe
humbjes, mes një akti të përditshëm si ngrënia e bukës dhe një tragjedie që
trondit gjithçka.
-
Imagjinoni nipërit, të strehuar në mal, duke shijuar bukën që ndoshta ishte
përgatitur me dashuri dhe sakrificë nga gjyshja, duke u përpjekur të mbijetojnë
në kushte të vështira, ndoshta me frikën e çdo tingulli apo lëvizjeje që mund
të sinjalizonte rrezik. Në të njëjtën kohë, gjyshja si simbol i forcës dhe
qëndrueshmërisë për të gjithë familjen, nuk është më, e humbur në një moment të
tmerrshëm të dhunës dhe luftës.
Kjo
histori përshkruan jo vetëm dhimbjen e humbjes, por edhe pasojat e luftës mbi
njerëzit që nuk janë të përfshirë drejtpërdrejt në beteja, por që paguajnë me
jetën e tyre për shkak të konflikteve të jashtme. Kjo ngjarje është dëshmi e
përpjekjes për të mbajtur gjallë traditat dhe kujtimet e njerëzve të dashur,
ndërsa, nga ana tjetër, edhe një thirrje për të mos harruar dhimbjen që ka
sjellë lufta, duke i dhënë zë atyre që kanë vuajtur në heshtje.
Kujtimet
e kësaj natyre janë të thella, përmbushin të kaluarën dhe ndikojnë në
identitetin dhe histori të ardhshme të një familjeje dhe një kombi. Ata që kanë
kaluar dhe kanë dëshmuar dhimbjen e luftës, si nipërit që ndoshta tani e mbajnë
bukën e gjyshes si një simbol të forcës dhe kujtimit, ndoshta përpiqen të
mbajnë të gjallë jo vetëm ngushëllimin, por edhe historinë e asaj që ka
ndodhur, për ta ndarë dhe për të mësuar të tjerët.
-
Në libër ka disa tregime por do veçoj disa nga ato..
1.
Gjyshi i sëmurë
2.
Dëshira e Valbonës
3.
Gënjeshtra i ka këmbët e shkurtëra
4.
Prindërit e mij gjithmonë kanë të drejtë
5.
Lule për nënën e sëmurë etj.
-
Nisur edhe nga temat që lexuam kuptohet se ky libër me tregime ka vlera të
larta kulturore e Atdhetare që mbeten thellë në mendjet e lexuesve të vegjël.
Ndaj i jemi mirënjohës për prurjen inetresante pasi kohërat bëjnë shtegëtimin
bashkë me historitë.
Udhë
e mbarë librit
Suksese
të reja autorit
Lezhë më; 01. 02. 2025
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen